Ondertussen een dikke week verder en toch al druk bezig geweest. Na enkele dagen al hebben we een leuke flat gevonden naast het park in de baai van Rushcutters Bay, op een boogscheut van het centrum. Het is hier in tegenstelling tot het drukke en overbevolkte Central Business District rustig en aangenaam, ideaal voor Stella dus. Op telefoon- en internetaansluiting blijft het spijtig genoeg nog even wachten. We zijn offline en hopen binnen de twee weken toch weer te kunnen skypen/mailen.

De temparaturen in Sydney beginnen hoog op te lopen. Deze zondag was het 37 graden in de schaduw. De UV index zit aan haar plafond en op televisie verschijnen waarschuwingsspotjes die het belang van zonnecreme aanhalen. Gelukkig waait er steeds een noord-oostelijke wind die wat verfrissing brengt.

De jetlag behoort stilaan ook tot het verleden en iedereen begint op zijn plooi te komen. Stella verkent haar nieuwe talenten en loopt gelijk een onvermoeibaar Duracel konijn doorheen het appartement en terug. Onderweg neemt ze alles mee wat ze kan vinden en steekt alles in een plastieken zak terwijl ze onafgebroken mama/papa roept.